De 5 schrijflessen van 2013

Het is weer tijd voor jaaroverzichten! Omdat ik graag meedoe aan de vreemde gewoonte van lijstjesmakerij – want lijstjes maken het leven zo lekker overzichtelijk – krijgen jullie van mij de 5 lessen die de actualiteit, het leven en andere schrijvers ons in 2013 hebben kunnen leren op schrijfgebied.

1. Concurrentie is een geweldige motivator

Aan het begin van het jaar zat ik bij de uitslag van de Paul Harland Prijs 2012, en eindigde ik op de tiende plaats. Nu is de top 10 op zich best een goede plek om te zijn. Maar toch: het is een beetje wrang om in de top 10 op nummer 10 te staan. Als je dan in de top 10 staat, is het toch leuker om nummer 8 te zijn, of nummer 5. (Of, dare I say it, nummer 1.) Maar dankzij die uitslag nam ik me voor om bij de PHP2013 hoger te eindigen. Of dat gelukt is, ontdekken we in 2014, maar het punt is: het werkt om je te meten met anderen.

De les: doe vaker mee aan een verhalenwedstrijd.

2. Wat je vandaag niet doet, heb je morgen niet gedaan.

En daarover gesproken: schrijfwedstrijden leren mij ook voortdurend dat je bezig moet blijven. Alles wat je vandaag niet schrijft, heb je namelijk morgen niet. Schrijvers schrijven, zo simpel is het. Schrijf je niet, dan ben je geen schrijver.

De les? Schrijf. Blijf schrijven. Schrijf nog meer.

3. Alle wegen liggen voor je open, maar je moet zelf wandelen.

Er zijn zo veel manieren om je werk onder de aandacht te brengen. Naast de vele uitgevers zijn er nog schrijfwedstrijden, schrijversforums, social media, en self-publishing-diensten als Smashwords en Brave New Books. Er zijn allerlei wegen die je kunt bewandelen.

Maar als je daar niets mee doet, gebeurt er ook niets. Schrijf je niet, dan heb je geen verhaal. Stuur je je verhaal nergens in, dan leest niemand het (behalve je familie misschien). Krijg je geen feedback, dan kun je je werk niet verbeteren. Enzovoort, enzovoort. Je moet het toch uiteindelijk allemaal zelf doen. Ook een uitgever doet niet alles voor je – wat wel de misvatting is van veel schrijvers.

De les? Jij bent de startmotor van jouw eigen schrijfcarrière.
(Of misschien kan ik maar beter wegblijven van vergelijkingen met voertuigen waar ik niets van weet. Hm… je bent de aan-knop van je eigen schrijfwasmachine. De klokkenluider van je eigen schrijfkapel. Enfin, je begrijpt me wel.)

4. Niemand bepaalt wat je doet behalve jijzelf.

Dit jaar stierf Nelson Mandela, die na 27 jaar gevangenis niet vol haat en wraaklust zat, maar tegen de wens van velen in een verzoeningstribunaal oprichtte. Het lijkt belachelijk om van zo iemand een les te leren als schrijver, maar ik voel me recalcitrant vandaag.

Als schrijver kun je je heel erg laten leiden door dingen die je overkomen: ‘Ik kreeg van die uitgever een afwijzing’. ‘Ik heb niet genoeg tijd om te schrijven’. ‘Niemand neemt me serieus’. Maar de beslissing om te stoppen of door te gaan bij tegenslag ligt bij jou – niet bij een ander.

De les: zet door en ga door tot je hebt bereikt wat je wilde bereiken. Zelfs als je faalt, heb je er tenminste alles aan gedaan.

5. Je maakt maar zin.

Soms is schrijven ook gewoon een kwestie van doen. Ook als je geen zin hebt en als alles wat uit je handen komt, bagger is.

Dat is een les die ik denk ik ook moet meenemen in 2014, want ik zal hem wel snel weer vergeten: niets gaat vanzelf, dus als je geen zin hebt, dan maak je maar zin.

Tot slot

Ik ben heel benieuwd naar de lessen die jullie op schrijfgebied hebben geleerd dit jaar. Misschien kan ik daar ook nog wel wat van leren. Zin om die met me te delen?

Advertenties

2 gedachtes over “De 5 schrijflessen van 2013

  1. Inspirerend, ik faalde steeds als ik begon met schrijven omdat wat ik in mijn hoofd haalde steeds groter, complexer en diepgaander werd. Dat was niet bemoedigend en dus kwam er niets. Mijn les: schrijf zeer korte verhaaltjes van minder dan 400 woorden – direct resultaat, blog ze, directe reacties, en dat moedigt me weer aan. Ik ben deze maand begonnen. Ik hoop met je te concurreren op de volgend PH-prijs 😉

    • Yep – reacties zijn ook heel leuk als je wilt blijven schrijven. Voor langere verhalen kun je er dan misschien voor kiezen om proeflezers hoofdstukken te laten lezen – net als de feuilleton-vorm die in de 19e eeuw populair was. Zo schrijf je ook nog eens iets langers. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s